Mahallenin Delisi
ORDU

Mahallenin Delisi Web Sayfasına Hoşgeldiniz

ORDU FM CANLI
VENUS RENT A CAR ARAÇ KİRALAMA
Genel Nyks's Soul Yaşam

BOŞ SANDALYE YAZAN: NYKS’S SOUL

- 12 Haziran 2018


BOŞ SANDALYE

Boş sandalyeyle konuştunuz mu hiç?
Sanki hiç gitmemiş, bitmemiş,ölmemiş gibi..
Boş sandalyeyle avuttunuz mu kendinizi?
Söylenemeyen ne kaldıysa içinizde, akıttınız mı zehrinizi?
Ben yaptım! Çoğu kez deliliğin sınırını zorladım ama anlattım..
Gelemeyişini, gidemeyişini, hayalet dokunuşlarını bir bir anlattım. İhtimalleri,hayalleri,yokoluşları bir sandalyeye sığdırdım.
Bu sefer ki biraz farklıydı biliyordum. İlk kez ağlayamıyordum. Güçlüydüm sanırım. Gerçek sandığım, boş avuntularımı çöp kutusuna attım. Üstüne bir sigara yaktım.
Aldım karşıma önce nasıl sevdiğimi anlattım.
Dedim ki:
Bahar hiç gelmemişti ama içimde tüm renkleriyle çiçekler açmıştı. Oysa benim mevsimim hep kıştı…
Güneş doğduğunda hayat başlar sanırdım, sen olduğun için uyandığımı çok sonradan anladım.
Sözler birbirini anlamak için varolmazmış. Birinin ne kadar değerli olduğunu anlatmak için çabalarmış. Sana söyleyemediğim binlerce kelime hala içimde…
Hayal kurmak, kendini avutmaktır diye bilirdim. Sen geldin, hayattan kaçmak için hayallerde yaşamayı seçtim.
Bir ihtimale bağladım tüm sevinçlerimi o da yüzündeki gamzeleri görmekle gerçekleşirdi.
Mutluysan mutlu olurdum, üzgünsen depremler yaşardı ruhum…
İyi olmanı isterken nerede ve nasıl olduğuna aldırmazdım. Sen nefes alıyordun, ben burada yaşıyordum.
Çoğu günler rüyalarda da görebilmek umuduyla başımı yastığa koyuyordum. Kabus da olsa seninle uyuyordum.
Adının geçtiği filmleri, sırf seni hatırlatıyor diye yeniden izliyordum. Senin adının başka dudaklardan nasıl döküldüğünü duyunca canım acıyordu, umursamıyordum.
Sen varsın diye dönüyordu dünya. Kendimi bırakıp sende yaşamaya başlıyordum.
Duvarlara çizdiğim düşünce resimlerinde sen hep gülüyordun, ben seni seyrediyordum. Saçma bir şekilde seninle konuşabiliyordum. Fakat sesim bana geri döndüğünde boşluğun yankısına ayılamıyordum.
Aynaya baktığımda suretimi göremeyince anladım. Dünya yavaşlamaya başladı ve sonunda sana ait parçalar döküldü içimden. Zaman durdu çünkü sen hiç olmamıştın.
Şizofrenik bir aşk mı? Hayır!
Seni görenler var, seni bana soranlar var, seni artık umursamayanlar var.
Aldım karşıma seni; saçın, gözün, kaşın, dudakların hiç değişmemişti. Bu sefer değişen benim hislerimdi. Gerçekle kucaklaşan, yalan sevinçlerimdi. Kırdığın düşlerimin içler acısı kabullenişiydi.
Gücüm azalıyor galiba… Gözlerimden gelen yaşlar bir hatırlatıcı gibi yokluğunu… Burnumda oluşan o sızı, boğazımda kelimelerden bir ordu…
Buruk bir tebessümle bana baktığını yeni fark ettim. Oysa sen hep gülümserdin. İçimde eksilen parçalarından olsa gerek, yeni anladım.
Dinle!
Sen hiç sevmedin, beklemedin ve özlemedin.
Daima beklettin! Bir ihtimali, bir arzuyu, bir inancı… Sana ait kalmayı ve ölmeyi dileyen aciz bir bedeni… Durmadan beklettin, bana dönmeyen ayak seslerini… Bir sarılışınla, içimde çözülecek o buz dağını… Üşüttün ellerimi daima, yokluğunda esen o sert rüzgârlarla…
Her an seni sevmek için var olan bir insan gidemezdi, öyle bildin. Hayatı yokuş aşağı yaşayan biri, dik yamaçlarda sersemleyebilirdi, fark edemedin. Sevgi arsızlığı, günlerini gece edebilirdi, göremedin. Kalbine hançerler saplanmış gibi acı çekebilirdi, hissedemedin. Adımlarını senden uzağa yöneltebilirdi, döndüremedin.
Hiç sevmemiş gibi seni terk edebilirdi ve de etti…
Vazgeçmek mi bunun adı?
Sanmıyorum! Olsa olsa kibirli bahanelerini, sahiplenemeyen gaddar kalbini, başkalarına emanet ettiğin tebessümlerini, boş bir sandalyeden indirmekti.
Siliyorum izlerini bir bir… Kendimi bulduğum aynalara hapsediyorum gölgelerini… Boş bir sandalyeden kaldırıyorum artık, hayalet resimlerini…
Biliyorum, yine geleceksin, görmek isteyeceksin, dokunmak için öleceksin… Sen de alacaksın başını ellerinin arasına “,Gitme, kal! Diyeceksin…
Ses gelmeyecek! Bıraktığım boşlukta, boş bir sandalyede yaşayamadıklarını göreceksin. Eski duygularını isteyeceksin. Şımarıklığınla siyaha boyadığın o gökyüzünü aydınlatmamı bekleyeceksin.
Ruhum seni sevmeyi seçmişti, değerini bilemedin. Kusursuz bir aşk değildin, ben seni yokluğunda varettim…
Topla şimdi karanlıklarını… Söyleyemediğin iki satırlık sahte kelamlarını…
Yoksun bende!
Bak şimdi! Masada iki tane boş sandalye…

Nyks’s Soul

ETİKETLER
BENZER YAZILAR

YORUM YAP

❅❄❆ SUYUN ÜZERİNDEKİ HALKALAR GİBİYİZ SENİNLE , ❅❄❆
❅❄❆ BİRLİKTE BÜYÜYORUZ AMA ...❅❄❆
❅❄❆ DOKUNAMIYORUZ BİRBİRİMİZE ...❅❄❆
【◄ MAHALLENİN DELİSİ © ►】