Mahallenin Delisi
ORDU

Mahallenin Delisi Web Sayfasına Hoşgeldiniz

ORDU FM CANLI
VENUS RENT A CAR ARAÇ KİRALAMA
Genel Nyks's Soul Yaşam

UZAYAN GÖLGE YAZAN: NYKS’S SOUL

- 8 Haziran 2018

UZAYAN GÖLGE

Yürüyorum,dar ve uzun bir kaldırımda.Sırtıma vuran güneşin sıcaklığı,önümde uzayan gölgemin soğukluyla tezatlık oluşturuyor.Siyahın ve beyazın,kış ve yazın savaşı gibi…Bölüyor bedenimi ortadan ikiye.
Ardımda yazdan kalma çocukluk anılarım,önümde geleceğin kaygı dolu yaşanmamışlığı..Büyüyor gölgem her bir adımda ve içimdeki karanlığı kıskandırıyor.
Kimseye dokunmadan,hayalet ya da hiç cisimlenmemiş gibi temassız yürüyorum,kalabalıklar içinde.
Kalbime yürüyen kuru gürültüler çalınıyor kulaklarıma…
Bitmeyen vaatler,tuhaf çıkarımlı aşk sanrıları…Tıpkı içinden yürüyüp geçtiğim yabancılar gibi çok uzak geliyor şimdi…
Dokunamadıysan bir insana en hassas yerinden bırak ve git!Dokunmadan sevmek mi olur?Bir insanın gözlerine,ruhuna,kalbine değmeden aşk mı olur?
Sevmek yürek işidir ve bir insanı önce ellerinden başlamalısın sevmeye.Binlerce kelime bir araya gelse anlatamaz o ilk teması.
Hangi taşların altında ezildi tek başına?
Kaç kere yangından kurtardı kendi yüreğini?
Uzattığında bir umut ,kaç el tarafından itildi elleri?
Aşk zannederek kaç bedene sarıldı?
Kaç sabah güneşi o ellerle ittirerek gökyüzüne çıkardı?
Kaç sigara yaktı bitmek üzere olan çakmağıyla?
Ve kaç kere başını o eller arasına aldı dibe vurduğunda?
El diyerek geçme!
O eller anlatabilir sana kaç savaştan sağ çıktığını ya da dinmeyen yorgunluklarını…
Bakmayı bilsen,tutmadan görünür avuç içlerinde biriken,yıkılmış hayalleri…
Hala yüreğin yetiyorsa tut şimdi,o kaybetmeye mahkum edilmiş kederli elleri!
Hisset kaybolan yıllarını,sildiği gözyaşlarının ılıklığını…Hala umutla başlayabildiğini…Kalbinden,parmak uçlarına yürüyen,bitmek bilmeyen sevgi dilenciliğini…Güvensizliğinin sindiği titremesini,kaygıyla kemirdiği tırnak etlerinin sızısını..
Düşün ki bir el!Üstünde kaç yaşanmışlık taşır?
Kaç insanın izini sürer,aşk cinayetlerinde?
Kokusu kaç ölü beden eder?
Şimdi o eller cepte,korkuyor göstermeye kimliğini…Ve biliyor gelenler,giderken önce ellerini terkediyor.
Yürüyorum,kalabalıklara inat ,ellerim cebimde,gözlerim yerde…
Taşlara takılıyor aklım.Kim bilir kaç insan gelip geçti üstünden?
Ruhum karşılık veriyor! “Sen iyi bilirsin,taşlaşmış kalbin hesabı bıraktı.”diyor!
Kaldırım taşı gibi hissediyorum şimdi!Soğuk,kirli ve yıpranmış..Üstünde binlerce ayak izi…Her gelen bir çamur ve kirli hatıra bırakıyor…Ve dönüp bakmıyor,nereden geçtim diye.
Yürüyorum,yalnız,vazgeçmiş ve geri dönmemecesine…
Kaybettiğim ruhumu arıyorum.
Gölgem gittikçe uzuyor,hava soğumaya başlıyor,akşam olmak üzere…
Bir el bekliyorum!Üstünde anıları sinmiş kokusu,yorgunluk dolu çizgilerle,beden beden gezmiş olsun farketmez!
Bir el umuyorum!Dokunuşu binlerce sorumun cevabı olsun.
Bir el hayal ediyorum!Gittiğim karanlık yollardan beni döndürsün.
Bir el,bir dokunuş,bir sıcaklık!Yarım kalan ne varsa içimde hepsini tamamlayan olsun.
Mevsimler değişsin,karanlık bitsin,acı dinsin…Yalnızlık sadece korku dolu bir hikaye olsun.
Bir el ya şimdi değsin yüreğime ya da hiç bekletmesin gelmeyecekse.
Adımlarım giderek hızlanıyor,kaçıyorum ihtimallerden.Biliyorum kalacağım yine,sokakta uzayan gölgemle,ellerim cebimde…
Güneş de gecenin elini tutmuyor.Bilmiyor ki gece güneşe aşık,bir umut dokunmayı bekliyor.
Üşüyorum,yürüyorum…
İçimde toplanmış karanlığın kirli anılarıyla,gelmeyecek bir el için yolumu uzatıyorum…

Nyks’s Soul

ETİKETLER
BENZER YAZILAR

YORUM YAP

❅❄❆ SUYUN ÜZERİNDEKİ HALKALAR GİBİYİZ SENİNLE , ❅❄❆
❅❄❆ BİRLİKTE BÜYÜYORUZ AMA ...❅❄❆
❅❄❆ DOKUNAMIYORUZ BİRBİRİMİZE ...❅❄❆
【◄ MAHALLENİN DELİSİ © ►】